Een van de grootste bezwaren (voor mij althans) van het zelf mayonaise maken is dat je zo lang en snel met die garde in de weer bent. Van al dat kloppen krijg ik makkelijk een zere schouder en bovenarm. Geen leuk klusje, maar het resultaat is altijd zo geweldig. Heerlijke romige, lichtzure mayonaise, en je kan hem alle smaken geven die je wilt. En je weet dat alles puur natuur is, geen conserveringsmiddelen, geen rara E-toevoegingen, gewoon mosterd, ei, azijn, zout en olie, meer niet.

Nu zat ik gisteren Masterchef Australia te kijken en zag hoe Gary Mehigan (een van de presentatoren) een snelle mayonaise in elkaar draaide. Vandaag heb ik dat ook maar eens even geprobeerd, en het resultaat is een heerlijke mayo waar geen fles of pot tegenop kan. Continue reading →

Hoe vaak is het mij niet gebeurd, je bent op een verjaardag en je mag mee eten van de lekkerste hapjes, en steeds weer staat daar een quiche. “Zelf gemaakt”, wordt er dan ook nog geroepen… Dan denk ik weer bij mijzelf; “dat moet ik ook kunnen” en steeds betrapte ik mij er weer op dat ik in de supermarkt een pak kant en klaar spul kocht om een quiche te maken. Op zich wel lekker, maar het deeg werd nooit gaar genoeg, de vulling was te dun of wat voor klein drama zich ook afspeelde, het was nooit echt helemaal goed.

Continue reading →

Gisteren hebben we weer eens heerlijk gegeten met 3 gezinnen. Dit doen we wel eens vaker en om beurten maakt een gezin het voor-, hoofd- of nagerecht. Dit keer was het onze beurt voor het nagerecht.

Om nou eens iets bijzonders te maken was ons plan om een broodpudding “New Orleans”-stijl te maken. We hadden het ooit eens bij vrienden gegeten en het was zo lekker… We hadden het recept gekregen van onze vrienden en ik ben nog eens aan het zoeken geweest. Overal waar je dit recept tegenkomt zie je exact dezelfde samenstelling, dus je kunt het blijkbaar maar op één manier maken. Ik geef hieronder dan ook een 1 op 1 kopie van de ingrediëntenlijst en de bereidingswijze, aan wie de eer toekomt weet ik niet, die mag zich bij me melden en ik zal de eervolle vermelding bovenaan dit artikel plaatsen. Continue reading →

In het vorige artikel heb ik het recept gegeven van een overheerlijke Kip Tajine. Op zich was er niets mis mee, maar ik vandaag het gerecht opnieuw gemaakt, maar dan met weer een paar tweaks. Dit keer heb ik andere kruiden gebruikt, goedkoper en beter. Ik ben namelijk bij een Aziatische levensmiddelenwinkel geweest en daar was een overvloed aan kruiden en specerijen, ik keek mijn ogen uit! Nou gaat dat al makkelijk als je in een boerendorp woont, ook hier geldt: “Wat ‘n boer nie’ kent, vret ‘e nie’…”, dus heb je in onze supermarkten bijvoorbeeld geen Ras el Hanout, of andere exotische kruidenmengsels.

De vorige keer ben ik bij de Jumbo geweest die pretendeert de goedkoopste te zijn. De Ras el Hanout die ik daar haalde kostte  omgerekend ongeveer € 55,– per kilo, bij Continue reading →

Gisteren voor het eerst van mijn leven gebruik gemaakt van een tajine. Grappig, zo’n aardewerken pot op je gaspitje, en maar bang zijn dat het ding in tweeën barst door de hitte. Terwijl je eigenlijk wel weet dat er wereldwijd duizenden van die dingen dagelijks gebruikt worden. Ook handig om na het eerste gebruik studie te gaan maken van de tajine. Dan kom je erachter wat je dus al hebt ervaren: gebruik bij een tajine op gas altijd een sudderplaatje… Tja, daar was ik al achter, de onderste laag was zwart, aangebrand door teveel warmte…

Continue reading →

Hier een recept voor de donkere dagen van de winter. Comfortfood,  zoals ze dit aan de andere kant van de plas noemen. Stop er vooral liefde en tijd in, erg belangrijk voor dit gerecht.

Ingrediënten: Continue reading →

Er staan al een paar blog berichten klaar om gepubliceerd te worden, maar ik kom maar niet aan de afwerking toe. Omdat iemand mijn lunch morgen wil gaan namaken dacht ik dat het goed is om de bereidingswijze hier te plaatsen, zodat ook anderen de stap gaan nemen om dit oh zo eenvoudige, maar oh zo lekkere gerecht te gaan maken.

Het is een Italiaans gerechtje, wat als lunch gegeten kan worden, maar ook als borrelhapje bij een lekker glas Prosecco genuttigd kan worden. Het gerecht is zo typisch Italiaans door de gebruikte ingrediënten en hun kleuren, het rood van de tomaat, het wit van de mozzarella en het groen van de basilicum. Veel variatiemogelijkheden zijn er dus niet, want de kleuren moeten zo blijven.

Continue reading →